De lotgevallen van het ruimteschip Exorbitans is een voorstelling die alle grenzen van de kenbare wereld te buiten gaat. Het ruimteschip en haar bemanning zijn rusteloos en welgemoed op zoek naar telkens nieuwe sterren en planeten, en naar wezens die hun kunnen vertellen hoe zij hun eigen bestaan en dat van het universum bekijken. Wezens die doelloos over de grond kruipen, wezens die met hun lichaam een hele planeet vormen, wezens die bestaan uit gaswolken, en nog allerlei andere ongedroomde mogelijkheden. De voorstelling bevat een overmaat aan poëzie.
In deze voorstelling zullen Han van der Vegt, die het epische gedicht Exorbitans heeft geschreven, en een aantal Nederlandse dichters, die de stemmen van de buitenaardse wezens zullen vertolken, u alle hoeken van het heelal laten zien. Met muziek van Harald Austbø.
En voort maar weer door de vetlagen van het heelal,
tot we tenslotte bij een hemelkwadrant
uitkomen, waar we nieuwe vormen van leven
hopen te kunnen waarnemen. Exorbitans
verbreedt haar greep op de stuwingen in het duister.
Nog een enkele zindering, en de sluier
van de werkelijkheid stolt om haar kap.