Klaar om het Nederlands te laten botsen, schuiven, kronkelen en verrassen? Ontdek hier onze favoriete inzendingen voor de zeven schrijfopdrachten van de Week van het Nederlands 2026. De inzender met de grappigste, meest originele of mooiste inzending wordt onze 'Taalkunstenaar van de dag' en krijgt eind oktober een leuke attentie.

Dag 1 | Woorden om voor altijd te bewaren
Welk Nederlands woord wil jij absoluut redden van de vergetelheid? Schrijf een liefdesverklaring aan je favoriete woord. Waarom klinkt het zo goed, wat betekent het voor jou en waarom mag het nooit verdwijnen?
En de winnaar is ...
Lore Van Essche uit 6 humane wetenschappen van het Heilig-Hartcollege in Heist-op-den-Berg. Zij schreef deze prachtige ode aan het woord 'tussendoortje'.
Mijn lieve tussendoortje,
Alleen al hoe je klinkt: tus-sen-door-tje. Vier lettergrepen die huppelen als een kind op weg naar de speelplaats. Er zit een hele koekjesdoos in je, een verkleinwoord dat zichzelf een knipoog geeft.
Anderen zeggen “snack”, alsof het gewoon eten is. Maar jij bent veel meer. Jij bent alles wat gebeurt tussen de belangrijke dingen door: het praatje aan de kapstokken, de appel in de pauze, het grapje tijdens de les.
Het leven is een stapel tussendoortjes met af en toe een hoofdgerecht. Iedereen onthoudt de grote momenten, maar wij leven voor jou.
Daarom mag je nooit verdwijnen. Kom maar, onaangekondigd en het liefst met een beetje suiker.
Met alle liefde,
Van Essche Lore
Een eervolle vermelding gaat naar ...
Marieke Van de Staey en haar prachtige liefdesverklaring aan het woord 'rozentreder' en zijn Middelnederlandse wortels.
Rozentreder
Luistert, gij allen, naar dit bijzonder woord
welluidender klank hebt gij nog niet gehoord.
Komt, gij lieden, zit neder,
dan vertel ik u over de rozentreder.
Het toont u een figuur van eer
een eminente en voorname heer,
althans, zo wil hij zichzelf vertonen
en het liefst zichzelf met roem bekronen.
Daar schrijdt hij voort met opgeheven kin
elke vorm van soberheid is voor hem te min.
Hij waagt geen stap te wild of te gewaagd
uit vrees dat één misstap zijn aanzien belaagt.
Doch achter al die pracht en praal
en die zinnebeeldige taal
schuilt weinig meer dan eigenwaan
door snoeverij en gepoch bijgestaan.
O rozentreder, wees eerlijk,
wat klinkt uw naam heerlijk:
een spotnaam in een fluwelen gewaad,
een beeldspraak die schone schijn verraadt.
